3339

3455م

5ص.

مشاهه و تجسم از همان آغاز نقش اساسي در پيشرفت رياضيات داشته اند. در يونان قديم هندسه دانان اشكال هندسي خود را بر روي شن ها رسم مي نمودند و در مسير همين كوششها براي حل مسائل هندسي بود كه حساب ديفرانسيل و انتگرال پا گرفت و رشد خود را آغاز نمود. بنابراين ناديده گرفتن نقش مشاهده و تجسم به كمك تصاوير به معني ناديده گرفتن بسياري از ايده ها و مطالب ريشه دار در رياضيات مي باشد. در همان آغاز مطالعه مباحثي همچون توابع، پيوستگي و حد همه بر اساس مشاهده و تجسم بوده اند، بنابراين ناديده گرفتن و انكار كردن اين نقش سبب قطع ارتباط ذهني دانش آموز با ريشه هاي تاريخي اين مباحث مي شود. هر چند كه در عمل ما هميشه از نقش تجسم و مشاهده در آموزش مفاهيم رياضي دفاع كرده ايم، ولي خيلي از دانش آموزان در پذيرش و استفاده از آن اكراه داشته و بي ميلي خود را نشان مي دهند. آنها معمولا محاسبات به كمك نمادهاي جبري را بر روند تجسم و مشاهده به كمك اشكال و تصاوير ترجيح مي دهند. در اين مقاله سعي شده ضمن اقامه دلايل وجود اين بي ميلي، چند علت براي آن ذكر شود و پيشنهادهايي را براي ترغيب دانش آموزان در جهت استفاده از تصاوير و اشكال در حل مسايل رياضي و درك عميق آنها مطرح نماييم.

مجله رشد آموزش رياضي

نشريه گروه رياضي دفتر برنامه ريزي و تأليف كتب درسي سازمان پژوهش و برنامه ريزي آموزشي وزارت آموزش و پرورش

1376

پاييز

سال دوازدهم

شماره 49

30-34