330

20ص.

پژوهش حاضر به منظور تعيين اثربخشي آموزش راهبردهاي يادگيري خودگردان فراشناختي بر تاب آوري و اهمال كاري تحصيلي دانش آموزان دورة دوم متوسطة شهر تبريز كه در سال 97 - 1396 مشغول تحصيل بودند، انجام گرفت. طرح اين پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعة اين پژوهش دانش آموزان پسر دورة دوم متوسطه شهر تبريز و نمونة آماري آن شامل 60 نفر از دانش آموزان داراي اهمال كاري تحصيلي بالا بودند كه از طريق مطالعة مقدماتي و سرندكردن و با استفاده از نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند. دانش آموزان نمونة آماري با استفاده از روش جايگزيني هدفمند به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. گروه آزمايش به مدت 12 جلسه در جلسه هاي آموزشي راهبردهاي خودگردان فراشناختي شركت كرد و گروه كنترل هيچ گونه مداخله اي دريافت نكرد. ابزارهاي مورد استفاده در اين تحقيق عبارت بودند از «مقياس تا بآوري تحصيلي » )ساموئلز و وو، 2009 ( و «مقياس اهمال كاري نسخة دانش آموز » )سولومون و راثبلوم، 1984 (. براي تحليل داده ها از «تحليل كوواريانس چندمتغيره » استفاده شد. نتايج نشان دادند كه آموزش راهبردهاي خودگردان فراشناختي موجب افزايش و بهبود تاب آوري تحصيلي و كاهش اهمال كاري تحصيلي شده است. ب هعلاوه با آموزش راهبردهاي خودگردان فراشناختي مي توان برنام ههايي براي بهبود و افزايش تاب آوري و كاهش اهمال كاري تحصيلي دانش آموزان تدارك ديد. اين پژوهش داراي تلويحاتي براي معلمان، مربيان و مشاوران مدرسه است و مي توانند از نتايج آن براي بهبود پيشرفت دانش آموزان استفاده كنند.

نوآوري هاي آموزشي

1398

18

69

139-158

بهار