354

16ص.

هدف اين پژوهش مقايسة انگيزش تحصيلي، خودتنظيمي و خو دارزشمندي بين دانش آموزان تيزهوش و عادي بود. روش پژوهش علي مقايسه اي بود. جامعة آماري تمامي دانش آموزان دختر پاية يازدهم مدرس ههاي تيزهوش و عادي آموزش وپرورش ناحية يك شهر كرج در سال تحصيلي 98 - 97 در حال تحصيل هستند كه در مجموع 2107 نفر م يشدند. از طريق روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي، يك مدرسة دخترانه از بين مدرس ههاي آموز شوپرورش ناحية يك كرج انتخاب شد و از بين كلاس هاي پاية يازدهم آن مدرسه دو كلاس به تصادف و به تعداد 50 نفر انتخاب شدند. انتخاب نمونه از دبيرستان تيزهوشان هم به تعداد 50 نفر و به صورت هدفمند بود. آزمودن يها به پرس شنامه هاي انگيزش تحصيلي والرند و همكاران ) 1992 (، پرس شنامة راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي پينتريج و دي گروت ) 1990 ( و پرس شنامة خود ارزشمندي روزنبرگ ) 1965 ( پاسخ دادند. دانش آموز داده ها با روش t مستقل و نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافت هها فرضية پژوهش را تأييدكردند. نتايج پژوهش نشان داد تفاوت معناداري ) 05 / P >0 ( در انگيزش تحصيلي، ميزان خود ارزشمندي و خودتنظيمي تحصيلي بين دانش آموزان عادي با دانش آموزان تيزهوش ديده شده و دانش آموزان تيزهوش در سه متغير نسبت به دانش آموزان عادي ميانگين بالاتري دارند.

نوآوري هاي آموزشي

1399

19

73

147-162

بهار