394

7ص.

زمينه: ارايه مباني فلسفي پيشنهادي براي تربيت ديني افراد كم توا نذهني بر اساس نظرات ملاصدرا هدف اصلي اين مقاله بود. تا يكد مقاله به طور عمده بر سرنوشت نهايي و سعادت اخروي اين افراد، متمركز است. تحليل متون صدرايي و استنتاج، روش مورد استفاده در تدوين مباني فلسفي بود. تشكيكي بودن وجود، خيريت وجود، جسمانيه الحدوث و روحانيه البقا بودن نفس و حركت جوهري، مباني فلسفي منتخب براي تربيت ديني افراد كم توان ذهني است. مراتب سعادت اخروي افراد كم توا نذهني، وابسته به تربيت ديني آ نهاست. آنچه تفاوت مراتب وجودي و در نتيجه اختلاف در درجات سعادتمندي افراد كم توا نذهني را همانند ساير انسا نها رقم م يزند، كميت و كيفيت ملكات و صور تهاي علمي متحد شده با نفس شان است كه در فرآيند حركت جوهري كس بشده است. نتيجه گيري: انجام فرايض ديني و خودداري از ارتكاب گناه با كمك بزرگسالان هرچند با فهم اندك و اختيار محدود صورت پذيرد، براي افراد كم توان ذهني بي نتيجه نيست و موجب ارتقاي كيفيت زندگي اخروي آن ها م يشود. تربيت ديني افراد كم توا نذهني به دليل اين برداشت نادرست كه آن ها مكلف نبوده و خداوند آن ها را به عذاب دچار نمي كند، نبايد مورد كم توجهي قرار گيرد.

تعليم و تربيت استثنايي

1394

15

4

132

48-54

تير