396

6ص.

زمينه: هدف پژوهش حاضر مقايسه ميزان رضايت از زندگي دانش آموزان با و بدون آسيب بينايي بود. 1390 در شهر - 56 پسر و 64 دختر( دانش آموز مدارس تلفيقي مقطع راهنمايي و دبيرستان در سال تحصيلي 91 ( روش: نمونه پژوهش 120 شيراز بود كه 60 دانش آموز آسيب ديده بينايي و 60 دان شآموز بدون آسيب بينايي را شامل م يشد. به منظور گردآوري داد هها از مقياس چندگانه رضايت از زندگي )هيوبنر، 2001 ( استفاده شد. تحليل داده ها با استفاده از آزمون تي مستقل انجام شد. يافت هها: نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه 2 گروه دانش آموزان با و بدون آسيب بينايي در هي چيك از مولف ههاي رضايت از زندگي )خانواده، دوستان، مدرسه، محل زندگي و خود( و كل رضايت از زندگي تفاوت معناداري ندارند. يافته ها همچنين نشان داد كه ميزان رضايت از زندگي در دو جنس يكسان است.

تعليم و تربيت استثنايي

1394

15

4

132

33-38

تير