399

6ص.

زمينه: هد ف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش مهار تهاي حل مسئله بر راهبرد هاي مقابل هاي د ر والد ين كود كان ك متوا نذهني بود . روش: بد ين منظور 60 نفر از والد ين كود كان ك متوا نذهني شهر تهران ب هروش نمون هگيري د ر د سترس انتخاب و ب هصورت تصاد في به 2 گروه آزمايش و گواه )هر ي ك 30 نفر( تقسيم شد ند . روش پژوهش آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود . گروه آزمايش به مد ت 7 جلسه تحت آموزش مهار تهاي حل مسئله قرار گرفتند و از پرس شنامه راهبرد هاي مقابل هاي لازاروس به عنوان ابزار پژوهش استفاد ه شد . د ر پايان د اد ههاي به د س تآمد ه با استفاد ه از آزمون تحليل كوواريانس مورد تحليل قرار گرفت. يافت هها: نتايج نشان د اد كه آموزش مهار تهاي حل مسئله بر راهبرد مقابله مستقيم، فاصله گرفتن، خود كنترلي، طلب حمايت اجتماعي، اجتنابي و ارزيابي مجد د مثبت والد ين كود كان كم توان ذهني اثرگذار است اما آموزش مهارت حل مسئله بر راهبرد پذيرش مسئوليت و حل مسئله برنامه ريز يشد ه والد ين كود كان كم توان ذهني اثرگذار نيست. نتيجه گيري: مي توان نتيجه گرفت كه آموزش مهار تهاي حل مسئله بر تغيير برخي از راهبرد هاي مقابل هاي د ر والد ين كود كان كم توان ذهني اثرگذار است.

تعليم و تربيت استثنايي

1394

15

5

133

15-20

مرداد

99/5/10