421

10ص.

زمينه: نظريه دلبستگي در تبيين مشكلات هيجاني-اجتماعي دانش آموزان با مشكلات يادگيري چارچوب نظري مفيدي را فراهم مي كند. در اين راستا كيفيت دلبستگي به عنوان يك عامل خطر يا عامل حفاظتي در تبيين ناسازگاري هاي رفتاري و هيجاني-اجتماعي اين گروه مطرح است. همسو با نظريه بالبي، الگوي كاري دلبستگي در اصل بر پايه روابط اوليه با مراقبان اصلي رشد مي كند و به تدريج به سوي ايجاد روابط دلبستگي ويژه و جديد با ديگران از جمله معلم، گسترش مي يابد. ايجاد و حفظ چنين روابطي بر سازگاري و عملكرد هيجاني-اجتماعي در حال رشد دانش آموزان با مشكلات يادگيري تاثير ويژ هاي دارد. نتيجه گيري: براين اساس، با توجه به نقش الگوهاي دلبستگي در تبيين مشكلات هيجاني-اجتماعي كودكان با مشكلات يادگيري، مي توان از نظريه دلبستگي به عنوان چارچوبي براي طراحي مداخل ههاي موثر براي كاهش ناسازگاري هاي هيجاني-اجتماعي اين كودكان استفاده كرد. كاربردهاي باليني و الزام هاي عملي پژوهش هاي دلبستگي كه بر بهبود كيفيت روابط دلبستگي والدين-كودك، توانمندسازي مادران، بهبود منابع مقابله اي كودكان و بهبود روابط معلم-دانش آموز تاكيد دارد، در متن مقاله تشريح شده اند.

تعليم و تربيت استثنايي

1395

16

1

138

47-56

فروردين و ارديبهشت