434

8ص.

زمينه و هدف: در حال حاضر حدود 5 تا 6درصد از دانش آموزان داراي اختلال هماهنگي رشدي هستند. اين اختلال نوعي ناتواني عصب يحركتي است. در اين اختلال، ناتواني در هماهنگي حركتي موجب مشكلاتي در فعاليت هاي روزمره زندگي يا پيشرفت تحصيلي كودك م يشود. اين كودكان به طورمعمول مشكلاتي در مهار تهاي حركتي ظريف يا درشت دارند و در انجام عملكردهاي حركتي نسب تبه همسالان خود به طورمعمول كند تر، ب يدق تتر و ب يثبات تر هستند. نتيجه گيري: در اين مقاله به بررسي تاريخچه و تعريف فعلي اين اختلال، شيوع، سبب شناسي، اختلا لهاي همراه، اثر آن بر زندگي كودك و تشخيص آن پرداخته م يشود. در پايان مقاله به طورخلاصه درمان هايي كه در مورد اين كودكان انجام گرفته، بررسي مي شود و همچنين نتايج پژوهش هاي جديد با تصويربرداري عصبي از مغز اين كودكان شرح داده شده است.

تعليم و تربيت استثنايي

1395

محمدي خوزاني، زهرا

16

4

141

70-77

مهر و آبان