449

6ص.

زمينه: پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان اثربخشي آموزش رايانه اي بر پيشرفت تحصيلي دانش آموزان پسر با ك متواني ذهني انجام شد. روش: روش اين پژوهش آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش شامل 32دانش آموز پسر با 1393 در ناحيه يك شهرستان مشهد مشغول به تحصيل بودند. با - كم تواني ذهني بود كه در 4كلاس آمادگي مقدماتي در سال تحصيلي 1394 روش نمونه گيري تصادفي ساده يك گروه 8نفري به عنوان گروه گواه به شيوه سنتي و يك گروه 8 نفري به عنوان گروه آزمايش به شيوه آموزش رايانه اي آموزش ديدند. در ابتدا پيش آزموني از دانش آموزان گرفته شد، سپس گروه آزمايش به مدت 14روز در 60ساعت با روش مبتني بر رايانه آموزش ديدند و گروه گواه در همان مدت با روش سنتي توسط معلمان موردآموزش قرار گرفتند. ابزار پژوهش، 2آزمون پيشرفت تحصيلي محق قساخته بود و روايي آن ها توسط معلمان دوره آمادگي تاييد شد. داده هاي گردآوري شده با استفاده از روش آماري توصيفي و تحليل كوواريانس تحليل شدند. يافت هها: يافت هها حاكي از آن بود كه رو شهاي آموزش به كمك رايانه تاثير بيشتري نسبت به رو شهاي سنتي در يادگيري فراگيران داشته است. نتيجه گيري: پيشنهاد مي شود از آموزش رايانه اي براي كمك به پيشرفت تحصيلي دانش آموزان با كم تواني ذهني استفاده شود.

تعليم و تربيت استثنايي

1395

16

6

143

22-27

بهمن و اسفند