450

9ص.

زمينه: با وجود اي نكه خواندن به عنوان يكي از عمده ترين روش هاي كسب معلومات و دانش و اساسي ترين ابزار يادگيري دانش آموزان است، واقعي تهاي موجود در جامعه نشان دهند ه توانايي پايين دانش آموزان ايراني در اين مهارت است. هدف از اين پژوهش، بررسي اثربخشي آموزش مهارت هاي خودنظارتي توجه بر افزايش توجه در دانش آموزان با مشكلات خواندن بود. روش: روش اين پژوهش آزمايشي از نوع ت كآزمودني با چند خط پايه بود. جامعه آماري، دانش آموزان پسر پايه سوم بود كه در سال 1390 با مشكلات خواندن به مركز مشكلات يادگيري كوشا، شهر بابل مراجعه كردند و از بين شركت كنندگان، 3دانش آموز با - تحصيلي 91 مشكلات خواندن به صورت موردي در چندين مرحله )خط پايه، درمان و پيگيري( مورد مطالعه قرار گرفتند. به منظور جمع آوري داد هها از آزمون هوش كودكان وكسلر و آزمون نارساخواني )كرمي نوري و مرادي، 1387 ( استفاده شد. تجزي هوتحليل داد هها نيز به وسيله تحليل ديداري و محاسبه اندازه اثر انجام شد. يافت هها: تحليل داد هها، فرضي ههاي پژوهش را تاييد كردند و نشان دادند كه آموزش خودنظارتي توجه بر افزايش توجه در دانش آموزان با مشكلات خواندن موثر بوده و در طول زمان نيز پايدار است. نتيجه گيري: با توجه به نتايج فوق مي توان بيان كرد آموزش توجه همانند ساير مهارت هاي زيربنايي يادگيري مي تواند رويكرد موثري در درمان مشكلات خواندن داشته باشد.

تعليم و تربيت استثنايي

1395

16

6

143

5-13

بهمن و اسفند