489

6ص.

زمينه: : برخي مش لاكت يا ناكارآمد يها در شيو ههاي آموزشي ناشنوايان را م يتوان ناشي از اين امر دانست كه حق آموزشي و نياز ناشنوا به فراگيري علوم، دروس و دان شهاي رايج در نظام آموزشي كشور، با نياز وي به يادگيري زبان فارسي به صورت مجزا پاسخ داده نم يشود و اصولاً به مجزا بودن اين دو نياز آموزشي، به خصوص براي كودكان ناشنوا توجه نم يشود. دراين مقاله با استناد به يافت ههاي پژوهشگران ايراني و غيرايراني نشان خواهيم داد كه دان شآموز ناشنوا فردي دوزبانه است و زبان فارسي زبان اصلي وي نيست. نتيجه گيري: از اين رو راهكار پيشنهادي براي آموزش ناشنوايان كه در اين مقاله ارائه م يشود، راهكار آموزش دوزبانه است. بدين صورت كه علوم و دروس مختلف رايج در نظام آموزشي كشور را به زبان اول ناشنوايان، يعني به زبان اشاره به او آموزش دهيم و يادگيري زبان فارسي را با رو شهاي مخصوص آموزش زبان دوم و در مسير موازي پيش ببريم.

تعليم و تربيت استثنايي

1397

18

3

152

21-26

مرداد و شهريور