513

10ص.

زمينه و هدف: هدف اصلي ابزارهاي كمكي جابجايي براي افراد آسي بديده بينايي، حركت امن و مستقل در محيط است. بيشترين فعالي تهايي كه تاكنون براي كاهش محدودي تهاي افراد داراي آسيب بينايي انجا مشده، بر روي حركت و جابجايي اين افراد در محي طهاي آشنا و ناآشنا و مهار تهاي خواندن و نوشتن آ نها، براي دستيابي به استقلال فردي، متمركز بوده است. عصاي سفيد، سگ راهنما و ابزارهاي جابجايي الكترونيكي از عمد هترين گزين ههاي مورد استفاده در جابجايي افراد آسي بديده بينايي هستند. بريل، متن خوا نهاي مختلف و درشت نماكنند هها، جهت خواندن و نوشتن به كار م يروند. اما هر كدام از اين موارد مزايا و محدودي تهاي خاص خود را دارند. در اين مقاله به مزايا و عملكردهاي فناور يهاي پوشيدني و سامانه “هوروس” پرداخت هشده كه بخش عمد هاي از محدودي تهاي اين ابزارها را كاهش م يدهد. نتيج هگيري: سامانه “هوروس” قابلي تهايي مانند مسيريابي و حركت مستقل در حين فعالي تهاي بازي، آگاه شدن از موقعيت دوستان در كلاس و مدرسه، شناسايي متن و خواندن، شناخت چهره و شناسايي اشيا را با هم ادغام كرده است. اين فناوري هم قابليت مسيريابي و تشخيص موانع ب هصورت س هبعدي را دارد، كه به حركت ايمن فرد آسي بديده بينايي كمك م يكند و هم قابليت خواندن مت نهاي نوشتاري و بريل را دارد كه م يتواند به استقلال فرد در فعالي تهاي آموزشي و يادگيري كمك كند.

تعليم و تربيت استثنايي

1398

19

1

156

55-64

فروردين و ارديبهشت