519

16ص.

زمينه: آزارديدگي هيجاني، الگوي تكراري از بدرفتاري هيجاني مراقب با كودك است به شكلي كه به كودك القاء م يكند كه فاقد ارزش، ناقص، دوس تنداشتني و ناخواسته است. آزارديدگي هيجاني م يتواند طبقات مختلفي داشته باشد، از قبيل توهين، كاهش اعتماد به نفس، تهديد، خراب كردن دوست يهاي فرزند، ب يتوجهي/غفلت هيجاني، تحقير، ب يمحبتي/طرد، اجبار و آشفتگي خانواده. آزارديدگي هيجاني پديد هاي بسيار شايع و كمتر شناخت ه شده است. بررس يها نشان م يدهد كه تا 75 درصد كودكان و نوجوانان م يتوانند در سطوحي با آزارديدگي هيجاني روب هرو شده باشند. مواجهه با سطوح متوسط و زياد آزار هيجاني م يتواند پيامدهاي منفي داشته باشد. آزارديدگي هيجاني م يتواند بر رشد جسمي، هيجاني و شناختي كودكان اثر بگذارد و باعث مش لاكت رفتاري، هيجاني و تحصيلي شود. همچنين، پيامدهاي آن به دوره بزر گسالي نيز كشيده م يشود. نتيج هگيري: برخي از عوامل مرتبط با والدين، احتمال آزارگري هيجاني را افزايش م يدهد، مانند سن كم والدين، تجربه آزارديدگي در دوره كودكي، نوع سبك د لبستگي، تجربه خشونت در خانواده فعلي، مش لاكت روا نشناختي و اعتياد. همچنين سن و جنسيت كودك نيز در ميزان آزارديدگي هيجاني وي نقش دارد. م يتوان با ارتقا عام لهاي حفاظتي فردي، خانوادگي و اجتماعي افراد آزارديده هيجاني، از تبعات منفي آزارديدگي هيجاني كاست.

تعليم و تربيت استثنايي

1398

19

2

157

59-74

خرداد و تير