706

رشد چشم گير شهر نشيني همراه با گسترش شهرها از نظر وسعت و افزايش جمعيت باعث ايجاد ساختارهاي اداري متنوع جهت ارائه خدمات و تركيب هاي مختلف اداري شده است. شهرها به دليل تفاوت هاي ساختاري، كالبدي، اجتماعي و اقتصادي به بخش هاي مختلفي تقسيم شده اند و ناهماهنگي اداري و اجتماعي باعث فساد و توزيع نابرابر درآمد و شكاف طبقاتي مي شود. هدف اصلي اين پژوهش بررسي تأثير شهرنشيني بر نابرابري درآمد در ايران طي دوره 1365 است. براي تحليل موضوع از الگوي خود توضيح برداري، روش -1395 جوهانسون- جوسيليوس و روش تصحيح خطا استفاده شده است. نتايج بيان داشت كه در بلند مدت، رابطه مثبت و معناداري بين شهرنشيني و نابرابري درآمد در ايران وجود دارد و يك درصد افزايش در متغيرهاي، توليد ناخالص داخلي، اشتغال، سرمايه گذاري مستقيم خارجي، بازده تجاري، فساد، تورم و سهم توليد در توليد ناخالص داخلي، به ترتيب موجب 1 درصد در نابرابري درآمد / 5 و 05 /28 ،8/49 ،5/2 ،6/34 ،2/39 ،0/ افزايش 27 مي شوند و از بين انواع متغيرهاي نام برده، اثر فساد بر نابرابري درآمد، در مقايسه با ساير متغيرها بيشتر است و بايد راه هاي مبارزه با فساد را در اولويت قرار داد. همچنين نتايج 0 از عدم / بر اساس ضريب جمله تصحيح خطا، حاكي از آن است كه در هر دوره حدود 83 تعادل كوتاه مدت، براي رسيدن به تعادل بلند مدت، تعديل مي شود.

مجله ي بررس يهاي آمار رسمي ايران

تهران :پژوهشكده آمار

1398

30

2

340-359

پاييز و زمستان