949

در روايت غالب بر تاري خنگاري، سياس تگذاري و مديريت آموزش عالي ايران در دو دهۀ اخير از تكامل خطي تاريخي نهاد دانشگاه از دانشگاه نسل اول/ آموزشي/ فرانسوي/ ناپلئوني به نسل دوم/ پژوهشي/ آلماني/ هومبولتي و نهايتاً نسل سوم/ كارآفريني/ امريكايي/ استار تآپي در ايران و جهان بسيار سخن به ميان م يآيد. با اين حال مرور ادبيات نظري موجود در زبان فارسي نشان م يدهد كه تا كنون جز كلياتي پراكنده، مطالب چنداني در بارۀ چيستي دانشگاه نسل اول يا همان دانشگاه ناپلئوني/ فرانسوي/ آموزشي و تطابق تاريخي آن با دانشگاه فرانسوي نسل اول در ايران يعني دارالفنون مطرح نشده، و حال آنكه سن گبناي آموزش عالي در ايران و شاكلۀ اصلي است كه الگوهاي دوم و سوم بر آن افزوده شدهاند. با هدف پر كردن اين خلأ فكري-تاريخي، اين مقاله در گام اول به معرفي ايدۀ دانشگاه پل يتكنيك به عنوان دانشگاه فرانسوي نسل اول در چارچوب دولت انقلابي ناپلئون و گفتمان تكنوكراسي دولتي و نظام سياست پوزيتيويستي سن سيمون و كنت پرداخته و سپس تأسيس يك دانشگاه پليتكنيك را در ايران با بررسي تاريخي جايگاه نهادي دارالفنون در تنظيمات عصر ناصري و حكمراني در حال نوسازي دولت واكاوي ميكند. در انتها برخي دلالتهاي تأسيس دارالفنوني دانشگاه ايراني براي مطالعات آتي حوزۀ آموزش عالي و سياس تگذاري آن پيشنهاد ميشود .

تاريخ علم

1401

20

1

32

1-24

مرداد