314

24ص.

هدف مطالعة حاضر بررسي عوامل مؤثر بر پيشرفت تحصيلي دان شآموزان در دو سطح دان شآموز و مدرسه بود. بدين منظور 600 دان شآموز دورة متوسطه از 20 مدرسه، پرسشنام ههاي خودكارآمدي تحصيلي مورگان و جينگز ) 1999 (، جه تگيري اهداف پيشرفت شخصي و ساختار هدفي مدرسه ميگلي و همكاران ) 2000 ( و دبيران اين مدارس پرسشنامة كارآمدي جمعي معلم تشان-موران و بار ) 2004 ( را تكميل نمودند. نتايج تحليل چند سطحي نشان داد در سطح دان شآموز متغيرهاي خودكارآمدي تحصيلي، جه تگيري هدفي تبحري، جه تگيري هدفي عملكردي- رويكردي و ميزان مطالعه رابطة مثبت و معنادار با پيشرفت تحصيلي دان شآموزان دارد. اين رابطه براي جه تگيري هدفي عملكردي-اجتنابي منفي و معنادار به دست آمد. همچنين دان شآموزان دختر پيشرفت تحصيلي بالاتري نسبت به دان شآموزان پسر داشتند. در سطح مدرسه، نوع مدرسه و ساختار هدفي تبحري رابطة مثبت و معنادار با پيشرفت تحصيلي دان شآموزان داشت. رابطة معناداري بين ساختار هدفي عملكردي- رويكردي و عملكردي- اجتنابي و خودكارآمدي جمعي معلمان با پيشرفت تحصيلي دان شآموزان به دست نيامد. پي شبي نهاي سطح دان شآموز 49 درصد از واريانس پيشرفت تحصيلي را در سطح دان شآموز و پي شبي نهاي سطح مدرسه 79 درصد از واريانس پيشرفت تحصيلي را در سطح مدرسه تبيين نمودند.

نوآوري هاي آموزشي

1397

17

67

71-94

پاييز