319

16ص.

پژوهش كنوني با هدف تعيين اثربخشي آموزش كاركردهاي عصبي- شناختي بر گرايش به تفكر انتقادي دان شآموزان دورة اول متوسطه شهر تبريز انجام گرفت. روش پژوهش كنوني از نوع «شبه آزمايشي » با طرح پي شآزمون و پ سآزمون با گروه كنترل بود. جامعة آماري تحقيق را تمام دان شآموزان پسر دورة اول متوسطه شهر تبريز در سال تحصيلي 96 - 1395 تشكيل م يدادند. روش نمون هگيري ب هصورت خوش هاي چندمرحل هاي بود كه ابتدا از بين مدرس ههاي متوسطة دورة اول پسرانه، 10 مدرسه و سپس از بين 10 مدرسه، دو مدرسه با گروه آزمايش از يك مدرسه ) 30 نفر( و گروه گواه ) 30 نفر( هم از مدرسة ديگري )براي جلوگيري از انتشار عمل آزمايشي به آزمودن يهاي گروه گواه( انتخاب شدند. به دان شآموزان گروه آزمايش، كاركردهاي عصبي- شناختي در زمينة برنام هريزي در 20 جلسه، انعطا فپذيري شناختي در 10 جلسه و تقويت حافظة كاري در 11 جلسه آموزش داده شد. براي جم عآوري داد هها از «پرس شنامة گرايش به تفكر انتقادي ريكتس » استفاده شد. داد هها با استفاده از آزمون آماري كوواريانس مورد تجزي هوتحليل قرار گرفتند. يافت هها نشان دادند كه اثربخشي آموزش كاركردهاي اجرايي عصبي- شناختي در تقويت گرايش به تفكر انتقادي با ميزان اثر 369 / 0 مثبت تأييد شد و در ضمن در ارتباط با اثربخشي كاركردهاي اجرايي عصبي- شناختي بر مؤلف ههاي گرايش به تفكر انتقادي، مؤلف ههاي خلاقيت و تعهد با تأثير مثبت گزارش شده است. اين در حالي است كه در مورد مؤلفة «بالندگي » تفاوت خاصي بين گروه آزمايش و كنترل مشاهده نشده است.

نوآوري هاي آموزشي

1397

17

68

21-36

زمستان