380

19ص.

در پي تحولات پيچيده ي اقتصادي و فني پس از انقلاب صنعتي، تغييرات شديدي در اندازه ي شهرها و نسبت جمعيت ساكن در آ نها حاصل شد كه به دنبال آن آسيب هاي اجتماعي- اقتصادي و پيامدهاي نامطلوب زيست محيطي از جمله تخريب و تغيير كاربري اراضي كشاورزي، آلودگي هوا، آب و خاك را به همراه داشته است. در اين ميان توسعه ي فيزيكي و رشد جمعيتي شهرهاي ايران بسيار سريع و شتابنده عمل كرده است به طوري كه در ده ههاي اخير رشد و گسترش شهرها به صورت نوعي معضل يا مسئله درآمده و لزوم توجه به مسائل شهري و به ويژه مسائل كالبدي آن در قالب چارچوبي علمي، اهميت و ضرورت يافته است. در اين راستا پژوهش حاضر با روش توصيفي- تحليلي در پي پاسخ گويي به اين سؤال است كه آيا در طي نيم قرن گذشته، رشد فيزيكي شهر شاهرود در راستاي پاسخ گويي به نيازهاي جمعيت و به عبارت ديگر، متناسب با جمعيت بوده است؟ اطلاعات گرداوري شده به روش اسنادي، به كمك بيان Holdern مورد تحليل قرار گرفته اند. نتيجه ي حاصل شده از مدل Holdern مدل مي دارد كه طي 55 سال گذشته، حدود 48 درصد از رشد فيزيكي شهر، مرتبط به رشد جمعيت و 52 درصد رشد شهر مربوط به رشد ناموزون شهر بوده است. بنا بر اين به منظور مقابله با رشد بي رويه ي شهر شاهرود و جلوگيري از تبعات جبرا نناپذير آن بايد سياست هايي را در پيش گرفت كه بتواند با برنام هريزي و مديريت صحيح، گامي به سوي توسعه ي پايدار شهري برداشت.

مجله ي بررسي هاي آمار رسمي ايران

1397

29

1

1-19

بهار و تابستان