454

8ص.

زمينه و هدف: هدف اين پژوهش بررسي تأثير يك دوره برنامه تمريني منتخب بر تعادل كودكان آسيب ديده شنوايي بود. روش: جامعه آماري شامل همه كودكان آسيب ديده شنوايي شهرستان مريوان بود. به همين منظور 32 كودك )دختر و پسر( آسيب ديده 7 ساله با استفاده از نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند وسپس به صورت تصادفي به 2گروه گواه ) 16 نفر( و آزمايش ) 16 نفر( تقسيم - شنوايي 12 شدند. براي ارزيابي تعادل آن ها از آزمون تبحر حركتي برونينكس اوزرتسكي- 2 استفاده شد. گروه آزمايش يك دوره برنامه تمريني منتخب را به مدت 20 جلسه انجام دادند. براي تحليل داده ها از آزمون هاي ناپارامتريك ويلكاكسون و يومن ويتني استفاده شد. با اين حال در .)p=0/ يافت هها: نتايج آزمون هاي آماري تفاوت معناداري در نمرات پس آزمون بين گرو ههاي آزمايش و گواه را نشان داد ) 05 خرد ه آزمو نهاي ايستادن پاشنه- پنجه روي چوب موازنه با چشمان باز و ايستادن با يك پا روي چوب موازنه با چشمان بسته بين 2 گروه تفاوت معني داري مشاهده نشد. نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين پژوهش مي توان گفت كه تمري ن مي تواند موجب بهبود تعادل كودكان آسيب ديده شنوايي شود.

تعليم و تربيت استثنايي

1395

16

6

143

14-21

بهمن و اسفند