465

8ص.

زمينه: ناتوان يهاي يادگيري ويژه يكي از رايج ترين اختلال هاي كودكان سنين مدرسه محسوب م يشود. اين كودكان به طورمعمول در زمين ههاي مختلفي نظير توجه، شناخت و ناگوي يهيجاني با مشكل روب هرو هستند. هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير آموزش مهار تهاي اجتماعي بر خودتوانمندسازي اجتماعي و ناگويي هيجاني دانش آموزان با ناتواني يادگيري ويژه بود. روش: طرح پژوهش حاضر آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه مورد پژوهش را همه دانش آموزان 1395 از مراكز ناتوان يهاي يادگيري خدمات آموزشي دريافت - با ناتواني يادگيري ويژه شهرستان رشت كه در سال تحصيلي 1396 م يكردند، تشكيل دادند كه از اين تعداد نمونه اي به حجم 30 نفر به شيوه نمونه گيري تصادفي انتخاب و در 2گروه آزمايش و گواه جايدهي شدند )هرگروه 15 نفر(. گروه آزمايش تحت 10 جلسه آموزش مهار تهاي اجتماعي قرارگرفتند و گروه گواه هيچ گونه آموزشي را دريافت نكردند. براي جم عآوري داده ها از مقياس خودتوانمندسازي اجتماعي فلنر و همكاران و مقياس ناگويي هيجاني باگبي و همكاران استفاده شد. يافت هها: نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيري نشان داد كه آموزش مهارت هاي اجتماعي، خودتوانمندسازي اجتماعي را افزايش و .)P>0/ ناگويي هيجاني را در دانش آموزان با ناتوان يهاي يادگيري ويژه كاهش م يدهد ) 001 نتيجه گيري: نارسايي در خودتوانمندسازي اجتماعي و ناگويي هيجاني كودكان با ناتواني يادگير ي ويژه، ضرورت توجه به مهار تهاي اجتماعي را دوچندان مي كند، همچنين آموزش مهار تهاي اجتماعي در شكل دادن به هويت كودكان، پذيرش نق شهاي اجتماعي، مسئوليت پذيري و حل تعار ضها انكارناپذير است.

تعليم و تربيت استثنايي

1396

17

2

145

5-12

خرداد و تير